De dood of de gladiolen
Een zegevierende wielrenner krijgt op het podium een grote bos gladiolen overhandigd. De uitdrukking de dood of de gladiolen staat dan ook voor de alles-of-niets-instelling van een sportman. De uitdrukking wordt vooral gebruikt tijdens massasprints, wanneer er veel risico's genomen worden.
Doorgaans wordt deze uitdrukking toegeschreven aan wielrenner Gerrie Knetemann (1951-2004), maar het is zeer de vraag of hij deze wel bedacht heeft. Het oudste citaat tot nu toe (1986) gaat over de Elfstedentocht, terwijl andere citaten van eind jaren tachtig uit de voetbalverslaggeving komen. Volgens sommigen zou Jan Gisbers, de ploegleider van wielerformatie PDM, de uitdrukking midden jaren tachtig gelanceerd hebben. In de Nijmeegse Vierdaagse, het jaarlijkse internationale wandelfestijn, is de uitdrukking sinds de jaren negentig bekend: na een succesvolle afsluiting op de laatste dag beloont het publiek de wandelaars met gladiolen. De weg naar de finish heet die dag zelfs Via Gladiola.
Geschreven door Marc De Coster voor de Onze Taal Taalkalender 2010.
Trefwoorden
terug
