China is een reusachtig land, en de taalvariatie is dan ook enorm. De staatstaal en de lingua franca is het Mandarijn, maar daarnaast zijn er nog zo'n 3000 talen en dialecten, die zeer verschillend kunnen zijn. Het komt voor dat twee taalvarianten die geografisch naast elkaar gesitueerd zijn, taalkundig zodanig van elkaar verschillen dat de sprekers van die varianten elkaar niet kunnen verstaan.

Sinds kort circuleert er een lijstje op het Chinese deel van het internet, met daarin de tien moeilijkste Chinese dialecten. Het moeilijkst is de taal die gesproken wordt in de stad Wenzhou, die ook wel 'duivelstaal' wordt genoemd. Als ze het horen, denken veel Chinezen dat het Wenzhounees geen Chinees is, maar Koreaans of Japans.

Tweede op de lijst is het Kantonees van Hongkong, derde het zoetvloeiende dialect van de stad Suzhou. De lijst is overigens nogal arbitrair opgesteld en roept veel discussie op, onder andere op het Amerikaanse taalblog Language Log, waar en passant een aantal misvattingen over het Chinees wordt rechtgezet. De belangrijkste: Chinees is niet één taal (het Mandarijn) met verschillende dialecten, maar een verzameling van talen, die elk weer hun dialecten hebben. Het Mandarijn is slechts een van die talen.