Er is veel te doen om het Koningslied. Niet alleen om de muzikale stijl, maar ook om de tekst. Staat het Koningslied nu bol van de taalfouten of niet? En moet je zo'n lied eigenlijk wel door een neerlandicus met een rode pen in de hand laten beoordelen?

Diverse taalkundigen die ook geregeld in Onze Taal schrijven, hebben er al hun zegje over gedaan.

Ook verder is er al veel gezegd over de stijl van het lied, zowel tekstueel als muzikaal. De volgende artikelen geven daar een goede indruk van.

Maar moet je wel zo letterlijk kijken naar de tekst van een lied? Een lied is iets anders dan een krantenartikel of een eindexamenopstel. Liedteksten hebben meer weg van gedichten dan van samenhangende betogen. En dichters, dus ook liedschrijvers, gaan nu eenmaal vrijer om met taal. Dat kan een kwestie van metrum, rijmdwang of een gebrek aan creativiteit zijn, maar minstens zo vaak is er over een afwijkende formulering juist heel goed nagedacht.

Soms kan een tekst juist erg mooi worden door de diepere lagen die je erachter ontdekt. "Ken je mij / Wie ben ik dan / Weet jij mij beter dan ik?", zingt Trijntje Oosterhuis in een hertaling van Psalm 139 van haar vader Huub Oosterhuis. Kun je 'iemand beter weten'? Nee, zou je zeggen. In een gewone tekst werkt zo'n formulering dan ook niet. Maar in het lied intrigeert het juist. En al kun je misschien nooit helemaal bevatten hoe je die zin moet begrijpen, een magische werking heeft hij wel, of je het nu mooi vindt of niet.

Wat dat betreft zou het prettig zijn als je een tekst van Marco Borsato, André Hazes, Bløf of Spinvis net zo makkelijk over je heen zou kunnen laten komen als de vaak even raadselachtige teksten van Engelstalige liederen. Theo Meder schreef naar aanleiding van het Koningslied: "Heeft u wel eens geprobeerd om te snappen waar 'Hotel California', 'Child in Time' of 'Bohemian Rhapsody' eigenlijk over gaan? Toch zijn het wereldhits."

Alle vermeende taalfouten wegpoetsen uit het lied, zoals minister van Onderwijs Jet Bussemaker voorstelde en zoals docenten hun leerlingen inmiddels zelfs al laten doen, is geen goed idee. (Het was ook maar een grap, zei Bussemaker later.) Wie zich blijft ergeren aan 'de w van wakker stamppot eten', zal moeten beseffen: liedteksten zijn net zoals muziek een kwestie van smaak.

Taaladviesdienst