Onlangs hoorde ik iemand spreken over te kus en te keur. Ik dacht dat het moest zijn te kust en te keur. Heb ik gelijk?

Het moet inderdaad kust zijn en niet kus. Geen enkele van de recente woordenboeken vermeldt een variant met kus. Stoett zegt in zijn gezaghebbende Nederlandse Spreekwoorden en gezegden: "De woorden kust en keur zijn zinsverwante woorden die thans als identiek worden opgevat (...); beide komen reeds in de Middeleeuwen voor."

Het enige woordenboek dat ook een variant met kus(se) noemt is het Woordenboek der Nederlandsche Taal (WNT): "Bij Vondel, en in navolging van hem bij Moonen (...) leest men de onjuiste vorm te(n) kusse en keure gaen." Het WNT geeft het volgende citaat van Vondel: "De hemel, aerde en zee staen open. ghy moogt kiezen, Te kusse en keure gaen." Wellicht is deze 'fout' van Vondel door anderen overgenomen. Een andere mogelijke verklaring is dat de -t van kust in de uitspraak niet duidelijk wordt gehoord, en dus ook in de schrijftaal een grotere kans loopt weggelaten te worden.