Fijn stof / fijnstof

Is fijnstof één woord, of moet het los geschreven worden?

Fijn stof wordt officieel (nog) als twee woorden geschreven; het komt in het Groene Boekje niet als één woord voor en Van Dale (2005) vermeldt fijn stof. In ons eigen (niet-officiële) Witte Boekje hebben we wel fijnstof opgenomen.

Wat zijn de argumenten om deze combinatie als één woord te schrijven? Het belangrijkste is de klemtoon. Bijna iedereen spreekt van 'fíjnstof', met de klemtoon op de eerste lettergreep. Dat is een kenmerk van woorden die aaneengeschreven worden, oftewel van samenstellingen. In een woordgroep (die los wordt geschreven) ligt de klemtoon juist achteraan: 'fijn stof'. Een vergelijkbaar verschil is hoorbaar bij een zwartboek ('zwartboek', een specifiek begrip: 'boek waarin misstanden worden bekendgemaakt') en een zwart boek ('zwart boek', een letterlijke omschrijving). Ook fijnstof is niet zomaar 'stof dat fijn is'; het is een specifieke aanduiding voor stofdeeltjes met een doorsnee van minder dan 10 micrometer.

In mei 2008 liet Van Dale overigens in de krant De Pers weten dat fijnstof in de toekomst wel als één woord in Van Dale zal worden opgenomen als blijkt dat iedereen het uitspreekt met de klemtoon op de eerste lettergreep, dus als samenstelling. Volgens ons is dat laatste het geval. Bovendien komt de spelling fijnstof al redelijk vaak voor.

De samenstellingen fijnstofbelasting, fijnstoffilter, fijnstofflitspaal, fijnstofheffing, fijnstoflongen en fijnstoftaks moeten overigens volgens Van Dale ook nu al aaneengeschreven worden. Deze samenstellingen volgen dan dezelfde regel die bepaalt dat bijvoorbeeld ook mooiweerrijder en oudpapiercontainer aaneengeschreven worden.

Verwante adviezen

Trefwoorden

terug